• تاریخ : ۲۷ام فروردین ۱۳۹۷
  • موضوع : گرین

خبرگزاری فارس ـ گروه تئاتر: نمایش «کوروش» به نویسندگی و کارگردانی پری صابری و تهیه کنندگی جهانگیر کوثری چندی است که در تالار وحدت هر شب به صحنه می‌رود.

این نمایش اثری دراماتیک درباره تاریخ و زندگی یکی از اساطیر ایران زمین یعنی کوروش کبیر است. زندگینامه کوروش از حضور مادرش در قصر آستیاگ تا نبرد با لیدی‌ها، بابلی‌ها، تومی رییس و در نهایت شکست خوردنش.

صابری پیش از این نمایشنامه کوروش کبیر را از سوی نشر قطره منتشر کرده بود.

در ابتدای نمایش شاهد هستیم که چند همخوان مونولوگ‌هایی با مخاطبان دارند و از پرده اول مخاطب را در جریان اتفاقات پیش از به دنیا آمدن کوروش قرار می‌دهند در حالیکه می‌توانست این مونولوگ محوری‌ها در کار نباشد و مخاطب خودش به کشف و درک وقایع همت کند. شاید بتوان گفت که یکی از ضعف‌های یک نمایش این می‌تواند باشد که در آن عده‌ای مجبور به توضیح وقایع باشند و از سوی دیگر هم شاید عده‌ای بگویند که وقایع آنقدر گسترده و عظیم است که نیاز به توضیح زیاد دارد و در چند مقال و چند صحنه نمی‌گنجد.

پس از به دنیا آمدن کوروش و تلاش آستیاگ برای محو او از روی زمین، خیلی ناشیانه نشان داده می‌شود که این کودک در یک خانواده روستایی بزرگ شده و نمرده است و در نهایت مانند نمایشنامه‌ای کودکانه شاهد هستیم که آستیاگ مجبور به توضیح درباره زنده بودن کوروش و بازگرداندن او به کاخ پادشاهی خود و در نهایت روانه کردنش به پارس می‌شود.

یکی از عناصری که برای افزایش جذابیت نمایش استفاده شده، وجود گروه حرکت و در واقع حرکات موزون آن‌هم در تالار وحدتی است که از فاخرترین سالن‌های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بوده و در واقع بیخ گوش مسئولان ارشاد است. این گروه حرکت به وضوح به حرکات موزون در پرده‌های مختلف نمایش می‌پردازند. 

در پرده‌های دیگر شاهد جنگ‌هایی بین ماد و پارس، کوروش و مادها، شکست آستیاگ از کوروش و ایجاد دودمان هخامنشیان هستیم.

سپس کوروش با ایجاد سلسله خود،‌ سرزمین‌های لیدیه،‌ بابل و … را به تسخیر در می‌آورد و تنها صحنه‌هایی که در نمایش دیده می‌شود صحبت با پادشاهان برای تسخیر سرزمین‌ها و سپس جنگ با آن سرزمین است به طوریکه این پرده‌ها چندین مرتبه تکرار می‌شود و شاید مخاطب را در طولانی نمایش خسته کند.

در این نمایش به وضوح نشان داده شده که کوروش در یک خانواده اشراف‌زاده بزرگ نشده و تربیت خود را در یک خانواده روستایی و با تعلیمات یک معلم مخصوص دیده است و آنچه درباره اهورامزدا، گفتار، پندار و کردار نیک، محبت و عشق و شادمانی آموزش دیده است زیر دست پادشاهان جور نبوده است.

نویسنده این نمایشنامه پری صابری به دراماتیزه کردن داستان‌ها، اسطوره‌ها و شخصیت‌های تاریخی ایران علاقه داشته و پرداخته است، وی نمایشنامه‌های زیادی نگاشته که در عرصه‌های تاریخی هم بوده است، منتها به نظر می‌رسد «کوروش» تا حدودی تجاری است و اگر امکانات تالار وحدت و شرایط خاص آنجا را در نظر نگیریم، با وضعیت استقبال از کار مشخص می‌شود که این نمایش کار چندان موفقی از آب در نیامده و نتوانسته مخاطب خود را جذب کند.

شاید علت این کمبود استقبال را بتوان به نبود بازیگران مطرح سینمایی مرتبط دانست، هر چند عاطفه رضوی بازیگر نقش «تومی ریس» در صحنه‌ای در این کار حضور دارد و محسن حسینی نیز نقش آستیاگ را برعهده دارد اما باز هم کار به لحاظ انتخاب بازیگران تجاری نیست، منتها به لحاظ نوع صحنه‌ها ،‌دیالوگ‌ها و در نظر گرفتن محتوای مناسب و تأثیرگذار تجاری‌پسند شده است.

وضعیت نور و دکور نمایش مناسب و در صحنه‌های مختلف این دکور در تالار وحدت با امکانات مناسبی که دارد، دائم تغییر می‌کند، هر چند تأخیر و تعلل‌ها در تغییر صحنه‌ها زیاد اتفاق می‌افتد و گاهی شاهد هستیم که مخاطب را خسته می‌کند. 

در نهایت نمایشی را با روایت پری صابری شاهد هستیم که بخشی از تاریخ ایران باستان را که مربوط به حکومت کوروش کبیر است، روایت می‌کند، اما این روایت آنقدر کلی است که احتمالاً تنها شمه‌ای به مخاطب منتقل کند و شاید بهتر این بود که صابری به بخشی از زندگی کوروش مانند حکمرانی‌اش می‌پرداخت تا تأثیرگذاری بیشتری داشته باشد.

انتهای پیام/

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما